CA-55

 

Appartement in het Amsterdamse Museumkwartier waarin de ruimte mee verandert met het dagritme van de bewoner. Het appartement dateert uit 1921 en is een karakteristiek voorbeeld van de manier waarop appartementen in die tijd in Amsterdam gebouwd werden. Van oorsprong bestaat de woning uit een voor- en een achterkamer met daartussen een alkoof met de bedsteden. Het programma is efficiënt in ruimtegebruik maar levert kleine ruimtes op die het daglicht buiten houden.

Een kastenwand in zwart MDF herbergt twee vouwwanden. Door middel van deze vouwwanden kan de ruimte veranderd worden in drie kamers. De middelste kamer is een slaapkamer. Voor- en achterkamer zijn te gebruiken als woon- werk- of eetkamer. De overige functies worden van de leefruimte gescheiden door een vrijstaande kastenwand in populieren multiplex.